ΤΟ ΜΥΡΤΙΛΛΟ

on

Μεταξύ των εναλλακτικών καλλιεργειών το μύρτιλλο ή «μπλούμπερρυ» όπως αναφέρεται πολλές φορές με την αγγλική του ονομασία, αποτελεί μία πολύ καλή εναλλακτική καλλιέργεια που μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλα τα σημεία της χώρας μας από την Κρήτη μέχρι τον Έβρο λόγω του ότι περιλαμβάνει ποικιλίες που έχουν μεγάλη προσαρμοστικότητα στο κλίμα και κυρίως υπάρχουν ποικιλίες που έχουν ανάγκη από περισσότερο ή λιγότερο χειμερινό ψύχος για να αναπτυχθούν και να δώσουν ικανοποιητική παραγωγή.

Σύμφωνα με στοιχεία του FAO, το μύρτιλλο καλλιεργείται κυρίως σε 16 χώρες. Οι ΗΠΑ ευρίσκονται στην πρώτη θέση των παραγωγών χωρών με το 52% της παγκόσμιας παραγωγής. Στην δεύτερη θέση ευρίσκεται ο Καναδάς με το 32% της παγκόσμιας παραγωγής ενώ στην συνέχεια ακολουθούν οι ευρωπαϊκές χώρες Πολωνία, Ολλανδία, και Ουκρανία.

Το μύρτιλλο διακρίνεται για τους υπέροχους καρπούς του τόσον από γευστικής απόψεως όσον και λόγω της μεγάλης τους περιεκτικότητας σε πολύτιμες ουσίες για την υγεία του ανθρώπου, όπως είναι οι αντιοξειδωτικές ουσίες, οι βιταμίνες, τα ανόργανα άλατα κλπ. Οι καρποί του μύρτιλλου έχουν ένα πολύ χαρακτηριστικό μπλε χρώμα, καταναλώνονται δε ως νωποί αλλά και ως καταψυγμένοι ή και μεταποιημένοι.

Η γενική τάση που υπάρχει σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι να αυξάνονται συνεχώς οι καλλιεργούμενες εκτάσεις με το δενδρώδες μύρτιλλο (Vaccinium corymbosum). Επίσης παρατηρείται συνεχής αύξηση της καταναλώσεως των προϊόντων μεταποίησης του. Στην αύξηση αυτή, μεγάλο ρόλο παίζουν τα νέα προϊόντα με βάση το μύρτιλλο τα οποία η μεταποιητική βιομηχανία, παρουσιάζει συνεχώς στην κατανάλωση και τα οποία κυκλοφορούν στις διεθνείς αγορές. Πολύ σημαντικοί παράγοντες της ανάπτυξης της κατανάλωσης των προϊόντων του μύρτιλλου αποτελούν επίσης οι πολύτιμες θεραπευτικές του ιδιότητες, οι οποίες τα τελευταία χρόνια έγιναν ευρέως γνωστές μέσα από διάφορες επιστημονικές μελέτες.

Όσον αφορά την εξέλιξη της πορείας των τιμών παραγωγού, αυτές έχουν μία διαρκή αύξηση, πράγμα που αποτελεί σημαντικό κίνητρο για την επέκταση της καλλιέργειας του μπλούμπερρυ στις χώρες που καλλιεργείται, αλλά και σε εκείνες που σκοπεύουν την ανάπτυξη της καλλιέργειας του.

Τα προϊόντα του μύρτιλλου (καρποί, φύλλα) αποτελούν την πρώτη ύλη σε πολλές βιομηχανίες τροφίμων (χυμοί, μαρμελάδες, αρτοσκευάσματα, εσάνς, κλπ) φαρμακοβιομηχανίες, βιομηχανίες καλλυντικών, βιομηχανίες λειτουργικών τροφίμων κλπ.

Κλίμα και έδαφος

Το μπλούμπερρυ είναι ένας θάμνος με ύψος 1,5-1,8 μέτρα ο οποίος προτιμά περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια, αλλά μπορεί να ανεχθεί και την μερική σκίαση. Η επικονίαση των ανθέων του μύρτιλλου, εξασφαλίζεται με τα έντομα και κυρίως με τις μέλισσες.

Το μύρτιλλο φύεται σε μία μεγάλη ποικιλία κλίματος. Το φυτό αυτό είναι ανθεκτικό πολύ στο ψύχος, μπορεί να επιζήσει σε θερμοκρασίες -28ο C ή και χαμηλότερες ακόμη.

Το κλίμα της Ελλάδας είναι κατάλληλο για την καλλιέργεια του μπλούμπερρυ. Προσοχή χρειάζεται μόνο στην επιλογή της κατάλληλης ποικιλίας που πρέπει να καλλιεργηθεί. Στη Βόρεια Ελλάδα μπορούν να καλλιεργηθούν ποικιλίες που απαιτούν μεγαλύτερα ποσά χειμερινού ψύχους για να αρθεί ο λήθαργος των οφθαλμών τους ενώ στην Νότια Ελλάδα ποικιλίες που απαιτούν μικρότερα ποσά χειμερινού ψύχους.

Το ιδανικό έδαφος για το δενδρώδες μύρτιλλο είναι το ελαφρό αμμώδες ή χαλικώδες έδαφος που είναι πλούσιο σε οργανική ύλη, και το οποίο έχει μία ελαφρά κλίση, αλλά έχει πολύ χαμηλό ρΗ (ρΗ 4,8-5,2). Το έδαφος πρέπει να στραγγίζει καλά και να περιέχει τουλάχιστον μία περιεκτικότητα 4-5% σε οργανική ουσία.

Το μύρτιλλο δεν ανέχεται την υψηλή στάθμη του υπεδάφιου ύδατος. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ο υπεδάφιος ορίζοντας του νερού να φθάνει μέχρι τα 30-40cm από την επιφάνεια του, επειδή αυτό θα είναι καταστροφικό για τα φυτά. Το ριζικό του σύστημα επειδή είναι επιφανειακό και περιορισμένης ανάπτυξης, είναι πολύ ευαίσθητο στην ασφυξία όταν το έδαφος κατακλύζεται από τα νερά.

Μερικά είδη εδαφών, λόγω του ότι το ρΗ τους είναι σχετικά υψηλό, απαιτούν μία διαδικασία όξυνσης και μείωσης του ρΗ τους, πριν από το φύτεμα των δενδρυλλίων. Αυτή η όξυνση γίνεται με τη χρησιμοποίηση θείου σε σκόνη ή τύρφης και είναι σχετικά εύκολη εργασία, λόγω του μικρού βάθους στο οποίο αναπτύσσεται το ριζικό του σύστημα.

Η καλλιέργεια του μύρτιλλου

Η καλλιέργεια του μπλούμπερρυ, απαιτεί την καλή κατεργασία του εδάφους πριν από το φύτεμα και την εγκατάσταση της καλλιέργειας.

Στην καλλιέργεια του μπλούμπερρυ χρησιμοποιούνται ορισμένα οργανικά βελτιωτικά (τύρφη, πριονίδια, κλπ) που τοποθετούνται σαν εδαφοκάλυψη στην επιφάνεια του εδάφους ή ενσωματώνονται γύρω από τα φυτά του μύρτιλλου. Τα οργανικά αυτά βελτιωτικά, παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια του μπλούμπερρυ. Πέραν του εμπλουτισμού του εδάφους σε οργανική ουσία, διατηρούν την υγρασία και τη θερμοκρασία του εδάφους σταθερή, ενώ εμποδίζουν το φύτρωμα πολλών ζιζανίων, συμβάλλουν στη διατήρηση του ρΗ, κ.α

Η φύτευση του δενδρώδους μύρτιλλου γίνεται κατά προτίμηση την άνοιξη. Σε περιοχές όμως της νότιας και νησιωτικής Ελλάδος μπορεί να φυτευτεί την περίοδο Οκτωβρίου- Μαρτίου. Τα φυτά μπορούν να είναι σε γλάστρες, ή να είναι γυμνόριζα. Θα πρέπει κανείς να έχει υπόψη του ότι, οι ρίζες του μύρτιλλου είναι πολύ λεπτές και αποξηραίνονται πολύ εύκολα όταν ευρίσκονται απροστάτευτες στον αέρα. Τα φυτάρια πρέπει να είναι υγιή και εύρωστα και να έχουν ηλικία 1-3 ετών. Τα φυτά που δίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα είναι αυτά που έχουν ηλικία 12-18 μηνών και αποτελούνται από 2-4 μικρούς βραχίονες και φθάνουν σε ύψος 30-45cm. Τα δενδρύλλια του μπλούμπερυ που έχουν μικρότερη ηλικία (6 μηνών) παρουσιάζουν πολλές απώλειες ενώ τα πιο ηλικιωμένα είναι πιο ακριβά, αλλά όμως έρχονται σε παραγωγή ενωρίτερα. Οι αποστάσεις φυτεύσεως ποικίλουν από 1,5 - 2,0 m επάνω στη γραμμή φυτεύσεως και 2,4- 3,5m μεταξύ των γραμμών φυτεύσεως. Ο αριθμός των φυτών συνήθως είναι περίπου 200 φυτά/ στρέμμα.

Το μπλούμπερρυ, επειδή δεν έχει μεγάλες ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία μπορεί να καλλιεργηθεί σε πτωχά έως μέσης γονιμότητας εδάφη και ενώ δεν απαιτούνται μεγάλες λιπάνσεις. Στο μπλούμπερρυ, καλύτερα είναι να δίδονται τα θρεπτικά στοιχεία με ελαφρές και επαναλαμβανόμενες λιπάνσεις. Το άζωτο είναι εκείνο το θρεπτικό στοιχείο που πρέπει να χορηγείται κάθε χρόνο, ιδίως τα έτη που προβλέπεται να υπάρξει μεγάλη παραγωγή. Αν και οι ποσότητες του αζώτου που είναι απαραίτητες στην καλλιέργεια αυτή, δεν είναι πολύ υψηλές, το στοιχείο αυτό είναι η βάση της καλής παραγωγής. Απαιτούνται κατά μέσο όρο 4 μονάδες αζώτου/ στρ/έτος, στις εγκατεστημένες φυτείες μπλούμπερρυ. Το άζωτο, κατά το 2ο έτος από τη φύτευση, πρέπει να δίνεται σε ποσότητα 14-18gr/φυτό. Κάθε επόμενο έτος αυξάνεται η ποσότητα αυτή κατά 4-6gr/ φυτό μέχρι να φθάσει στα 36-48gr/φυτό όποτε και διατηρείται σταθερή τα επόμενα έτη. Το αζωτούχο λίπασμα πρέπει να δίδεται λίγο πριν από την έκπτυξη των οφθαλμών. Σε αμμώδη εδάφη τα αζωτούχα λιπάσματα πρέπει να δίδονται σε δύο δόσεις, το 75% με την έκπτυξη των οφθαλμών το δε υπόλοιπο 25% μετά την πτώση των πετάλων. Το μπλούμπερρυ απορροφά το αζωτούχο λίπασμα κατά το μεγαλύτερο μέρος του υπό αμμωνιακή μορφή, σε αντίθεση με τα περισσότερα φυτά που το απορροφούν υπό νιτρική μορφή. Η θειική αμμωνία (21-0-0) χρησιμοποιείται κατά προτίμηση, όταν το ρΗ του εδάφους είναι υψηλότερο από το 5 και η ουρία εάν το ρΗ είναι χαμηλότερο από το 5.

Η καλλιέργεια του μπλούμπερρυ, απαιτεί μικρές ποσότητες φωσφόρου και καλίου. Για το φωσφόρο, καλό είναι να δίνεται πριν από τη φύτευση των δενδρυλλίων του μπλούμπερρυ. Η χρησιμοποίηση του υπερφοσφωρικού λιπάσματος κατά την εγκατάσταση του μπλούμπερρυ αποτελεί μία καλή φωσφορική λιπαντική πρακτική. Οι ποσότητες που πρέπει να χρησιμοποιηθούν πρέπει να είναι τουλάχιστον 30kg/στρ.

Για το κάλιο, συνιστάται η καλιούχος λίπανση να γίνεται το φθινόπωρο με 4-6 kg/στρ με θειο- καλιο-μαγνησιούχο λίπασμα.

Οι ρίζες του μπλούμπερρυ, είναι λεπτές και νηματώδεις δεν έχουν απορροφητικά τριχίδια. Λόγω της επιφανειακής ανάπτυξης του ριζικού συστήματος απαιτείται, το έδαφος να έχει μία ικανοποιητική υγρασία καθ’ όλη την διάρκεια της ανάπτυξης του φυτού. Η κανονική άρδευση εξασφαλίζει την ομαλή βλάστηση και την καλή απόδοση των φυτών σε καρπούς. Ενδεικτικά μπορούμε να πούμε ότι, το μπλούμπερυ, έχει ανάγκες σε νερό που είναι τουλάχιστον 25mm την εβδομάδα μέχρι τις αρχές του Σεπτεμβρίου. Εάν δεν βρέχει πρέπει απαραιτήτως το μύρτιλλο να αρδεύεται. Το φυτό αυτό δεν ανέχεται την ξηρασία, αλλά και η περίσσεια του νερού ιδίως κατά την περίοδο της ωριμάνσεως των καρπών μπορεί να είναι καταστροφική. Έχει παρατηρηθεί το σκάσιμο των καρπών κατά την περίοδο αυτή μετά από μία έντονη βροχόπτωση. Καλή τεχνική αρδεύσεως για το μπλούμπερρυ αποτελεί το σύστημα της στάγδην άρδευσης.

Τα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά το φύτεμα γίνεται ένα ελαφρό κλάδεμα που συνίσταται κυρίως στο «άνοιγμα» του φυτού. Μετά το πέμπτο έτος, το κλάδεμα του μπλούμπερρυ συνίσταται στην απομάκρυνση των ασθενικών, των μη παραγωγικών αλλά και των πολύ λεπτών βλαστών. Κατά το κλάδεμα του δενδρώδους μύρτιλλου, πρέπει κανείς να έχει υπόψη του ότι το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής προέρχεται από τους ετήσιους βλαστούς που έχουν μήκος 15-20cm και οι οποίοι αναπτύσσονται επάνω στους κύριους βλαστούς που έχουν ηλικία 2-6 ετών. Οι βλαστοί με μεγαλύτερη ηλικία θεωρούνται ότι έχουν μειωμένη παραγωγικότητα. Το καλό κλάδεμα αποσκοπεί στο να υπάρχει ισορροπία μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών βλαστών από άποψη ηλικίας επάνω στο φυτό. Καλό είναι να εφαρμόζεται ο κανόνας 1:6, δηλαδή να κλαδεύεται και να απομακρύνεται ένας βλαστός σε κάθε 6 παλαιούς βλαστούς ηλικίας άνω των δύο ετών.

Η καταπολέμηση των ζιζανίων της καλλιέργειας του μπλούμπερρυ, είναι μία ετήσια καλλιεργητική εργασία που δεν πρέπει να παραλείπεται. Το έδαφος που θα εγκατασταθεί το μπλούμπερρυ πρέπει να προετοιμαστεί καλά από τα προηγούμενα έτη, ώστε να καταστραφούν τα περισσότερα από τα πολυετή ζιζάνια. Οι κυριότερες μέθοδοι καταπολέμησης των ζιζανίων στις καλλιέργειες του μπλούμπερρυ είναι οι εξής:

  • Με μεθόδους πρόληψης

  • Με καλλιεργητικές μεθόδους

  • Με βιολογικές μεθόδους

  • Με μηχανικές μεθόδους

  • Με χημικές μεθόδους

Υπάρχουν πολλές καλλιεργούμενες ποικιλίες του δενδρώδους μπλούμπερρυ στις ΗΠΑ τον Καναδά και τις άλλες χώρες που καλλιεργείται το είδος αυτό. Από το 1960 στο Πανεπιστήμιο NewJersey των ΗΠΑ, δημιουργήθηκαν πολλές ποικιλίες όπως είναι η Berkeley, η Bluecrop και η Bluejay. Το Πανεπιστήμιο της Minnesota (ΗΠΑ) τα τελευταία 30 χρόνια δημιούργησε επίσης πολλές ποικιλίες. Μερικές ποικιλίες αποτελούν υβρίδια μεταξύ του Vaccinium corymbosum και του Vaccinium angustifolium όπως είναι η Nortblue, Northsky και η Northcountry. Το Πανεπιστήμιο του Michigan (ΗΠΑ) δημιούργησε επίσης αρκετές ποικιλίες εκ των οποίων 3 νέες το 2002, τις: Draper, Libery, Aurora. Επίσης στην Νέα Ζηλανδία δημιουργήθηκαν πολλές νέες ποικιλίες.

Για να επιλέξει κανείς ποια ποικιλία θα εγκαταστήσει, πρέπει να λάβει υπόψη του πολλούς παράγοντες μεταξύ αυτών ο σημαντικότερος είναι η προσαρμοστικότητα της ποικιλίας στις ιδιότητες του εδάφους και στο κλίμα της περιοχής.

Το μύρτιλλο πολλαπλασιάζεται με σπόρους, με χλωρά και ξυλώδη μοσχεύματα και με την in vitro καλλιέργεια. Στην καλλιέργεια του δενδρώδους μύρτιλλου, ο πολλαπλασιασμός με σπόρο χρησιμοποιείται στην περίπτωση που επιδιώκεται από διάφορα επιστημονικά εργαστήρια η δημιουργία μιας νέας ποικιλίας ή ενός νέου υποκειμένου και από φυτωριούχους για την παραγωγή σποροφύτων πάνω στα οποία στη συνέχεια θα εμβολιασθούν οι επιθυμητές ποικιλίες. Για τον πολλαπλασιασμό του μπλούμπερρυ, μπορεί να χρησιμοποιηθούν χλωρά ή ξυλώδη μοσχεύματα. Ο χειρισμός των ξυλωδών μοσχευμάτων είναι πιο εύκολος, ενώ τα χλωρά έχουν το πλεονέκτημα ότι δίνουν αποτελέσματα σε μικρότερο χρόνο. Επίσης σε περιοχές όπου το κλίμα είναι πολύ ήπιο, πρέπει κανείς να προτιμήσει τα χλωρά μοσχεύματα επειδή, τα ξυλώδη για να μπορέσουν να ριζοβολήσουν, απαιτούν τα φυτά από τα οποία προέρχονται να ευρίσκονται σε λήθαργο κατά την στιγμή που γίνεται η λήψη τους, ενώ πρέπει να έχουν υποστεί την επίδραση χαμηλών θερμοκρασιών για ορισμένες ώρες ετησίως, ώστε να αρθεί ο λήθαργος των οφθαλμών τους, διαφορετικά δεν εκπτύσσονται.

Το μπλούμπερρυ έχει διάφορους εχθρούς και ασθένειες. Οι κυριότερες ασθένειες είναι: Διάφορες ιώσεις, όπως αυτή που προκαλεί ο ιός του νεκρωτικού μαυρίσματος (BIScV), η φαιά σήψη, η ανθράκνωση, το βακτηριακό κάψιμο, η μονίλια, η αλτερνάρια, ο καρκίνος του λαιμού, κλπ. Επίσης οι κυριότεροι εχθροί είναι, μερικά είδη αφίδων όπως η αφίδα του μύρτιλλου, ο ραγκολέτις, μερικά έντομα του εδάφους, όπως η μηλολόνθη, διάφορα κοκκοειδή, κλπ.

Τα πτηνά είναι ένας σοβαρός εχθρός του μπλούμπερρυ, επειδή ο καρπός του αποτελεί εξαιρετική τροφή για πολλά από αυτά (καταναλώνεται το 5% της ετήσιας παραγωγής των φυτών από τα πτηνά). Ο εχθρός αυτός αντιμετωπίζεται με διάφορα μέσα όπως: Με δίχτυα, με μηχανισμούς θορύβου, σκιάχτρα, κλπ.

Η συγκομιδή των καρπών του μπλούμπερρυ είναι σταδιακή και συνήθως γίνεται με τα χέρια. Συνήθως η συγκομιδή κάθε ποικιλίας γίνεται σε 4-8 «χέρια». Επειδή το μπλούμπερρυ καλλιεργείται σε γραμμές, η μηχανική συγκομιδή του είναι εύκολη. Χρησιμοποιείται για την συγκομιδή των καρπών του ένας μηχανισμός δονήσεως ο οποίος συνοδεύεται από ένα σύστημα συλλογής των καρπών που πέφτουν.

Όσον αφορά τα οικονομικά στοιχεία της καλλιέργειας του μύρτιλλου η οικονομική ανάλυση λαμβάνει υπόψη της τα εξής στοιχεία:

  • Αριθμός των φυτών που φυτεύονται ανά στρέμμα: 200.

  • Διάρκεια καλλιέργειας: 30 έτη.

  • Πρώτη συγκομιδή: από το 3ο έτος.

  • Μέση απόδοση καρπών : 1000 kg/ στρ.

  • Κόστος συγκομιδής καρπών με τα χέρια: 700- 1000€/στρέμμα

  • Τιμή πωλήσεως καρπών: 4-5€ /κιλό

  • Ποσότητα καρπών που συγκομίζει ένας εργάτης με τα χέρια:5kg/ ώρα.

  • Διάρκεια ωριμάνσεως: 3-6 εβδομάδες, ανάλογα με την ποικιλία.

  • Περίοδος συγκομιδής: Ιούλιο- Σεπτέμβριο.

Το κόστος εγκατάστασης ενός στρέμματος δενδρώδους μύρτιλλου υπολογίζεται σε 900-1000€/στρέμμα. Το ετήσιο κόστος καλλιέργειας, συντήρησης και συγκομιδής των καρπών ενός στρέμματος μπλούμπερρυ σε πλήρη ανάπτυξη ανέρχεται περίπου σε 1500€ /στρέμμα, λαμβάνοντας δε υπόψη ότι τα έσοδα που μπορεί να έχει κανείς από αυτή την καλλιέργεια είναι περίπου 4000- 5000€/ στρέμμα, το καθαρό οικονομικό αποτέλεσμα μπορεί να φθάνει μέχρι 2800-3400€ /στρέμμα.

Φαρμακευτικές- χημικές ιδιότητες και χρήσεις

Ο καρπός του είναι ένας καρπός που διακρίνεται για την ελαφρά του περιεκτικότητα σε σάκχαρα και θερμίδες ενώ είναι πλούσιος σε φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, είναι δε χαρακτηριστικές οι διουρητικές του ιδιότητες. Οι καρποί του είναι πλούσιοι σε υδροδιαλυτές βιταμίνες, σε κιτρικό και μηλικό οξύ, αλκαλοειδή, ανθοκυανοσίνες, σε πεντοζιδινικές βάσεις και τανίνες. Οι ουσίες αυτές έχουν αντισηπτικές, αντι-διαρροϊκές και αντι-αιμορραγικές ιδιότητες.

Είναι καρποί οι οποίοι διακρίνονται για τις πλούσιες αντιοξειδωτικές τους ουσίες, με όποια μέθοδο και αν τις μετρήσουμε. Μεταξύ 38 διαφορετικών φρούτων και λαχανικών που αναλύθηκαν, το μπλούμπερρυ κατέχει την 2η θέση όσον αφορά την μέθοδο που μετρά τις μονάδες ORAC.

Η περιεκτικότητα του σε θερμίδες είναι περίπου 50 kcal /100 g καρπού, δηλαδή είναι ένας καρπός που δίνει μέτρια ποσότητα ενέργειας.

Η ελαφρά του περιεκτικότητα σε σάκχαρα και η μεγάλη του περιεκτικότητα σε νερό το καθιστούν εύγευστο, δροσιστικό ενώ ο χυμός του είναι πολύ δροσιστικός.

Η παρουσία των φυτικών ινών που περιέχει εκ των οποίων το 70% είναι αδιάλυτες, το καθιστούν πολύ καλό καρπό για τη λειτουργία της πέψης των τροφών. Οι ίνες του μπλούμπερρυ αποτελούνται κυρίως από πηκτίνες.

Τα οργανικά οξέα που περιέχει (μηλικό οξύ και κυρίως κιτρικό οξύ) του δίνουν τη χαρακτηριστική γεύση που έχει ο καρπός του.

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν την αντικαρκινική δράση μερικών ουσιών του μπλούμπερρυ κυρίως όσον αφορά την παρεμπόδιση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων. Διάφορες μελέτες έχουν δημοσιευθεί με ικανοποιητικά αποτελέσματα όσον αφορά την αντικαρκινική προληπτική δράση του μπλούμπερρυ, κυρίως του καρκίνου του στόματος, του στήθους, του παχέος εντέρου και του προστάτη.

Πολλές επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι τα αντιοξειδωτικά του μπλούμπερρυ παρέχουν προστασία στο ηλικιωμένο άτομο από νευρο-εκφυλιστικές ασθένειες που συνδέονται με την γήρανση του ατόμου όπως η νόσος Alzheimer και η Parkinson.

Επίσης έχει αποδειχθεί ότι το μύρτιλλο βελτιώνει την όραση και κυρίως την νυκτερινή όραση. Κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας της Αγγλίας (ΡΑΦ) κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες γλυκών ή μαρμελάδες από μύρτιλλο, κυρίως πριν από τις νυκτερινές τους εξορμήσεις με σκοπό να βελτιώσουν την όραση τους.

Τα αφεψήματα του μπλούμπερρυ (φύλλων και καρπών) έχουν χρησιμοποιηθεί από παλιά για την αντιμετώπιση της διάρροιας, της δυσπεψίας και της ναυτίας.

Επίσης τα φύλλα και οι καρποί του μπλούμπερρυ είναι ισχυροί αντικολοβακτηριδιακοί παράγοντες και είναι κατάλληλοι για την αντιμετώπιση της κυστίτιδας που προκαλείται από Escherichia Coli στο ουροποιητικό σύστημα κυρίως στα πρώτα στάδια της μόλυνσης, αλλά και προληπτικά σε άτομα που υποφέρουν από χρόνιες κυστίτιδες.

Οι καρποί του μπλούμπερρυ αλλά κυρίως τα φύλλα του, έχουν χρησιμοποιηθεί από την παραδοσιακή ιατρική για την αντιμετώπιση του διαβήτη. Τα φύλλα του μπλούμπερρυ έχουν την φήμη ότι προκαλούν υπογλυκαιμία όταν καταναλώνονται σαν αντιδιαβητικά αφεψήματα.

Η μεταποίηση του μύρτιλλου

Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου Γεωργίας του Καναδά, το μπλούμπερρυ κατά 85% πωλείται σαν νωπό ενώ από τις ποσότητες που μεταποιούνται κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους (90%), απλώς και μόνο καταψύχεται. Υπάρχουν βέβαια και διάφοροι άλλοι τρόποι μεταποίησης της παραγωγής του μπλούμπερρυ.

Οι μέθοδοι μεταποίησης του μπλούμπερρυ είναι οι εξής:

  • Η κατάψυξη. Η μέθοδος αυτή αποτελεί την πιο συνηθισμένη μέθοδο μεταποίησης των καρπών του μπλούμπερρυ που μεταποιείται.

  • Η αφυδάτωση αποτελεί μία μέθοδο που χρησιμοποιείται στις περισσότερες χώρες που παράγουν το μπλούμπερρυ.

  • Η μεταποίηση με σκοπό την παραγωγή γαρνιτούρας για τις τάρτες, κέικ κλπ.

  • Η παραγωγή γλυκών

  • Η παρασκευή συμπυκνωμένου χυμού.

  • Η μεταποίηση με σκοπό την δημιουργία νέκταρος.

  • Η παρασκευή αιθέριων ελαίων